..

Kαι μεις τι περιμένουμε. Ότι οι κουφοί παραχωρήσεις θα μας κάνουν; Οι αχόρταγοι κάτι θα μας δώσουν; Ότι οι λύκοι θα μας ταϊσουνε αντί να μας καταβροχθίσουν; Ότι από φιλία θα μας προσκαλέσει η τίγρης να της βγάλουμε τα δόντια; Τέτοια περιμένουμε; (Μπ. Μπρεχτ)

Παρασκευή, 22 Σεπτεμβρίου 2017

Αλέξης Τσίπρας: Είμαστε στο νερό και ....κολυμπάμε!!!!


«Είμαστε ακόμη στο νερό και κολυμπάμε, αλλά το κεφάλι μας είναι έξω. Παίρνουμε ανάσες και βλέπουμε καθαρά τη στεριά. Είναι κοντά μας». 

Αυτά είπε προχτές στο υπουργικό συμβούλιο ο πρωθυπουργός, σε μια από εκείνες τις ατάκες που λέγονται για να «παίξουν» στην τηλεόραση και στα άλλα Μέσα. 
Την ίδια ώρα, όμως, ο λαός πνίγεται κυριολεκτικά σ' έναν ωκεανό από αντιλαϊκούς νόμους και μέτρα, περιτριγυρισμένος από κάθε λογής «καρχαρίες», ενώ το προσφιλές σύνθημα της κυβέρνησης είναι «τα κεφάλια μέσα», για να μην ταραχτούν τα «ήρεμα νερά» που έχει ανάγκη το κεφάλαιο για να ανακάμψει η κερδοφορία του. 

Επομένως, δεν είναι ο λαός αυτός που «βλέπει καθαρά τη στεριά», όπως λέει ο πρωθυπουργός, αλλά οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι. 
Σε αυτούς επιδεικνύει η κυβέρνηση την ...κολυμβητική της δεινότητα.

Λίγες ώρες αργότερα σε μια άλλη  φιέστα παροχής διαβεβαιώσεων προς το κεφάλαιο, ότι θα πράξει τα δέοντα για τη διασφάλιση της κερδοφορίας του, έστησε χτες βράδυ η κυβέρνηση στο Ηράκλειο, με τον Αλ. Τσίπρα, μιλώντας στο 3ο Περιφερειακό Συνέδριο για την Παραγωγική Ανασυγκρότηση της χώρας, να πλασάρει το γνωστό παραμύθι της «δίκαιης ανάπτυξης», ώστε με τέτοιες απάτες να στοιχίσει το λαό στα προτάγματα των επιχειρηματικών ομίλων.

Μιλώντας μπροστά σε ένα πλήθος επιχειρηματιών, βάλθηκε ευθύς εξαρχής στην ομιλία του να μοιραστεί μαζί τους το «όραμά» του για μετασχηματισμό της Κρήτης σε μια Περιφέρεια που θα πρωταγωνιστεί στην πορεία για την ανάκαμψη της εγχώριας καπιταλιστικής οικονομίας, ζητώντας τους να συμβάλουν κι αυτοί στο σχεδιασμό και την ιεράρχηση των κυβερνητικών «προτεραιοτήτων», και βαφτίζοντας όλο το πακέτο «συμμετοχή της κοινωνίας» στο σχεδιασμό της «επόμενης μέρας»...

Επιβεβαιώνοντας το τι έχουν να περιμένουν οι εργαζόμενοι από την ανάπτυξη για λογαριασμό του κεφαλαίου, και καλλιεργώντας την ακόμα μεγαλύτερη μείωση των απαιτήσεών τους, τους κάλεσε κι εκείνους να βάλουν πλάτη, διευκρινίζοντας πως «στόχος είναι η αποκατάσταση ενός αξιοπρεπούς βιοτικού επιπέδου για τους εργαζόμενους και η εξασφάλιση της προσφοράς ικανοποιητικών κοινωνικών υπηρεσιών», κάποια «βασικά» ψίχουλα δηλαδή που θα περισσεύουν από το φαγοπότι των καπιταλιστών, που στήνεται πάνω στην ένταση της εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης και τα ατελείωτα αντεργατικά μέτρα που υλοποιεί και επεκτείνει η κυβέρνησή του. 

Κι όμως. Ο πρωθυπουργός κυνικά ομολόγησε ότι «αυτό περιγράφει τον όρο "δίκαιη ανάπτυξη"», ενώ δεν παρέλειψε να ισχυριστεί ότι αυτή είναι η υποτιθέμενη διαχωριστική γραμμή με τον «πρωτόγονο νεοφιλελευθερισμό τύπου ζούγκλας» της ΝΔ.

Δ. Παπαδημητρίου: Επενδύστε. Σας προσφέρουμε φτηνό εργατικό κόστος.....


Με την κυβέρνηση σε ρόλο «ντελάλη» και με «κράχτη» την εφαρμοζόμενη αντιλαϊκή πολιτική, ξεδιπλώνεται η επιχείρηση προσέλκυσης νέων κερδοφόρων επενδύσεων, ένα ζήτημα που αποτελεί σημείο αναφοράς τόσο για τον ΣΕΒ και τα τμήματα του εγχώριου κεφαλαίου, όσο και για όλα τα κόμματα της αστικής διαχείρισης.

Αποδεικνύεται περίτρανα ότι η κυβέρνηση όχι μόνο δεν έχει τίποτα να «ζηλέψει» από τους προκατόχους της, αλλά αντίθετα έρχεται να «απογειώσει» την επενδυτική καμπάνια στις αγορές, προβάλλοντας τα «ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα» που εξασφαλίζει με την πολιτική της σε μονοπώλια και επιχειρηματικούς ομίλους.

Χαρακτηριστική ως προς αυτό είναι η παρέμβαση του υπουργού Οικονομίας, Δ. Παπαδημητρίου, στο συνέδριο που οργάνωσε το Χρηματιστήριο της Αθήνας στο Λονδίνο, με «ακροατήριο» εκπροσώπους ευρωπαϊκών και άλλων μονοπωλίων, «επενδυτικών funds» και άλλων επίδοξων επενδυτών.

Στην ομιλία του, ο υπουργός επικέντρωσε μεταξύ άλλων στο προσφερόμενο φτηνό «εργατικό κόστος» στην Ελλάδα, κάνοντας λόγο για «αξιοποίηση του υψηλά εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού με ανταγωνιστικές αμοιβές». Μάλιστα, παρέθεσε και «αποδείξεις» για το πετσόκομμα των μισθών. Οπως είπε, το 2008 το «εργατικό κόστος στην Ελλάδα έφτανε στο 65,5% της ΕΕ», ενώ το 2016 «ήταν μόνο το 47,7% της ΕΕ».

Σε αυτήν τη βάση, ισχυρίστηκε ότι η Ελλάδα «είναι μια αναπτυγμένη χώρα με ευκαιρίες ανάπτυξης που παρατηρούνται κυρίως σε αναδυόμενες οικονομίες, γεγονός που δημιουργεί καλές επενδυτικές ευκαιρίες». Προσφέρει, δηλαδή, δυνατότητες για μεγαλύτερα περιθώρια κέρδους στους επίδοξους επενδυτές, εξαιτίας της φτηνής εργατικής δύναμης, στο έδαφος της παραπέρα ιδιωτικοποίησης και «απελευθέρωσης» τομέων της οικονομίας, όπως η Ενέργεια, οι Μεταφορές κ.ά.

Μάλιστα, όπως είχε κάνει λίγες μέρες πριν και ο Κυρ. Μητσοτάκης από τη ΔΕΘ, ο υπουργός Οικονομίας έδειξε την προοπτική και νέων φοροελαφρύνσεων για τα μονοπώλια και τους επενδυτές, «όταν επιτευχθεί πρόοδος στη δημοσιονομική προσαρμογή», καθώς, όπως είπε, η κυβέρνηση σκοπεύει να μειώσει το φορολογικό βάρος στον ιδιωτικό τομέα και τις ασφαλιστικές εισφορές...

Διαφήμισε, επίσης, την «πολιτική σταθερότητα και ασφάλεια» στο πλαίσιο της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, λέγοντας ότι «οι γεωπολιτικές αλλαγές, μετά από τις κρίσεις σε Βόρεια Αφρική, Μέση Ανατολή και Τουρκία, έχουν μετατρέψει την Ελλάδα σε μια ιδιαίτερα σταθερή οικονομία σε Νοτιοανατολική Ευρώπη και Μεσόγειο».

Ούτε λίγο ούτε πολύ, η κυβέρνηση παρουσιάζει ως ...«ευλογία» τη βαθύτερη εμπλοκή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και ανταγωνισμούς, που όμως είναι «κατάρα» για τον ελληνικό και τους άλλους λαούς. Παρουσιάζει ως «πλεονέκτημα» για τους επενδυτές την αναμπουμπούλα που επικρατεί στη γύρω περιοχή εξαιτίας του ιμπεριαλιστικού πολέμου, των επεμβάσεων και των ανταγωνισμών, στους οποίους και η ίδια συμμετέχει μέχρι τα μπούνια.

Σε αυτήν την κατεύθυνση, ο υπουργός Οικονομίας προέβλεψε «γρήγορη μετατροπή» της χώρας σε ενεργειακό κόμβο, για την περιοχή της Ευρασίας, με αποθέσεις φυσικού αερίου, «γεγονός που ενισχύει το ενδιαφέρον για ξένες άμεσες επενδύσεις».

Να, λοιπόν, ποια είναι τα συστατικά της «δίκαιης ανάπτυξης» που μαγειρεύουν σε βάρος του λαού κυβέρνηση - κεφάλαιο - ΕΕ - ΔΝΤ. Και είναι πρόκληση και κοροϊδία να λένε στο λαό ότι «οι πολιτικές που ασκήθηκαν κατά τη διάρκεια της κρίσης είχαν ως στόχο τη μείωση του εργατικού κόστους ώστε να αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα της χώρας», όπως δήλωνε τις προάλλες η υπουργός Εργασίας.

Το ίδιο ακριβώς κάνει σήμερα η κυβέρνηση, συνεχίζοντας την πολιτική των προηγούμενων. Και δεν υπάρχει πιο αξιόπιστος μάρτυρας για να το επιβεβαιώσει από τον ίδιο τον ΣΕΒ, ο οποίος αναφέρει επί λέξει στο εβδομαδιαίο δελτίο του: «Οι φετινές ομιλίες του πρωθυπουργού και του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης στη ΔΕΘ σηματοδοτούν το τέλος μιας εποχής και την απαρχή μιας νέας (...) Τώρα πλέον όλοι αναφέρονται στις επενδύσεις που θα φέρουν δουλειές και την πολυπόθητη ανάπτυξη»...

Ριζοσπάστης 22092017

Δευτέρα, 18 Σεπτεμβρίου 2017

Λιάνα Κανέλλη: Ανακοπή....


Δώδεκα πίθηκοι έπαθαν ομαδικά καρδιακή προσβολή κι έμειναν στον τόπο! Στην Ινδία. Επειδή δεν το χωράει ο νους του πιθηκάνθρωπου έγινε έρευνα. Το κράτος είπε ότι δε βρήκε ούτε αρρώστια, ούτε δηλητήριο. Εδωσε ως εξήγηση την... πιθανότητα τα πιθήκια να είδαν μια τίγρη, κοψοχολιάστηκαν και πήγαν στον πλανήτη της άλλης τους ζωής.

Στην Ελλάδα του 2017 δυόμισι χιλιάδες τόνοι μαζούτ πισσάρησαν μες στο μικρό καλοκαιράκι του φετινού Σεπτέμβρη χιλιόμετρα παραλίας στη Σαλαμίνα, την Πειραϊκή, το Φλοίσβο, τη Γλυφάδα. Ηδη ο μαύρος θάνατος, αυτή η πανούκλα της θηριώδους πετρελαϊκής ρύπανσης των θαλασσών, πλέει στο πέλαγο και σκοτώνει κάθε μορφή ζωής απ' τους σπάρους και τους γύλους έως τα φύκια, τα καβούρια και το πλαγκτόν. Αυτήν την τίγρη δεν τη φοβήθηκαν τα κυβερνητικά λιοντάρια, δεν έπαθαν καρδιακή προσβολή και δεν έμειναν στον τόπο. 

Ευτυχώς. 

Οπως λένε και οι ψυχραιμότεροι, οι κηδείες δημοσία δαπάνη του περιβάλλοντος του πεθαμένου ανατίθενται από ζωντανούς πολιτικούς σε ιδιώτες με το αζημίωτο και ασφαλιστικές εταιρείες τρίβουν τα χέρια τους. Ο πλοιοκτήτης του σαπακίου ανήμερα του Σταυρού, προσοχή, της ανυψώσεως του Τιμίου Σταυρού, δηλώνει ότι το βαρύγδουπα βαφτισμένο Αγία Ζώνη κεφάλαιό του δεν ξέρει πώς βυθίστηκε, αλλά ο ίδιος δεν είναι παχύδερμο. Εκτός του ότι καταστράφηκε, πονάει γιατί τα παιδιά του δεν θα μπορούν να κάμουν μπάνιο στη Σαλαμίνα, παρά την προτροπή του κ. Κουρουμπλή.

Η αποκάλυψη του portal του «902» για τις υπουργικές παρατάσεις στο έγκλημα «αγία ζώνη», οι καταγγελίες χρόνια τώρα των ναυτεργατικών σωματείων για την κατάσταση των πλωτών φέρετρων στα οποία βγάζουν μεροκάματα, η διακίνηση και το λαθρεμπόριο καυσίμων σ' ένα απ' τα μεγαλύτερα λιμάνια του κόσμου όπως ο Πειραιάς, δείχνουν ότι αυτή η Αγρια εφοπλιστική ναυτιλιακή Δύση, όπου συγκεντρώνονται οι χρυσοθήρες κυνηγοί του πλούτου και πουλάνε νταβατζιλίκι τα ναζιστοειδή της περιοχής, εμφανίζει σαν ατύχημα ένα έγκλημα καπιταλιστικής διάρκειας, με δεδομένο το δόλο της ταξικής ανάπτυξης και των θηριωδών κερδών. 

Αλλωστε, ο πρωθυπουργός, που στη ΔΕΘ τέθηκε αυτοβούλως και προσωπικώς επικεφαλής αυτής της ανάπτυξης, δεν μπορεί να είναι και αυτοβούλως υπεύθυνος για ατυχήματα. Είτε αυτά είναι υπόγεια ρεύματα, είτε μια τίγρης απ' το πουθενά που μπορεί να τρομάξει την αριστερή του καρδιά.

Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης γέμισαν φωτογραφίες από βάρκες που επιπλέον μαύρες κι άραχλες στο μαζούτ, δίχτυα που 'χουν πάρει τη μορφή καρβουνιασμένης θανατηφόρας δαντέλας. Σ' αυτά τα δίχτυα δε φτάνει ούτε η μπόχα, ούτε το δάκρυ της χαμένης επιβίωσης... 

Η οδύνη κι η αγανάκτηση κι η οργή κι ο τρόμος περίκλειστα στη χολιγουντιανή ειρωνική προσομοίωση του παραλιακού μετώπου της Αττικής με... Ριβιέρα, σε συνδυασμό με τον κυβερνητικό κυνισμό ώστε ν' αποφευχθεί η τυχόν μοιραία μικροπολιτική ζημιά, δίνουν το μέτρο της καπιταλιστικής κατεύθυνσης της ανάπτυξης: τα πιθήκια, εν προκειμένω ανθρώπους, ψάρια, ζώα, πτηνά τα περνάς από νεκροψία. Οι τίγρεις να 'ναι καλά κι ας μην την έχει δει κανείς...

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 18092017

Ν. Σαντορινιός: Αναζητήστε αποζημιώσεις από την ασφαλιστική του ...πλοίου!!!!


«Αλλοπρόσαλλες» θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν οι τοποθετήσεις πολλών στελεχών της κυβέρνησης για το ναυάγιο και τη ρύπανση του Σαρωνικού, αν δεν αποσκοπούσαν συνειδητά στον αποπροσανατολισμό του λαού και στην απόκρυψη της συνενοχής κυβέρνησης - κεφαλαίου. 

Και τι δεν ακούσαμε! 

«Σε 20 μέρες θα είναι πιο καθαρά από πριν», λέει ο ένας, η εξάπλωση της ρύπανσης «οφείλεται στα ρεύματα και τη χαμηλή θερμοκρασία της θάλασσας», λέει ο άλλος... 

«Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα για τους λουόμενους» λέει ο Π. Κουρουμπλής.

«Φταίνε οι νόμοι των προηγούμενων κυβερνήσεων» μουρμουρίζουν οι ΣΥΡΙΖΑίοι... 

«Φταίει η κοινωνία που ανέχεται την ανάπτυξη με καύσιμο το πετρέλαιο (!)», αποφαίνεται ένας άλλος, «οικολόγος».


Στα «μαργαριτάρια» που κυκλοφορεί η κυβέρνηση, ήρθε να προστεθεί και το κάλεσμα του υφυπουργού Ναυτιλίας, Ν. Σαντορινιού, στους αλιείς και τους άλλους επαγγελματίες που πλήττονται από την καταστροφή, να αναζητήσουν αποζημιώσεις από την ασφαλιστική του πλοίου! 

Είπε χαρακτηριστικά: 
«Να είμαστε και λίγο χρηστικοί. Θα πρέπει οι άνθρωποι αυτοί να ξεκινήσουν διαδικασία αναζήτησης αποζημιώσεων από την ασφαλιστική εταιρεία». 
Και πρόσθεσε ότι αυτό το κόστος «μπορεί να καλυφθεί» από ένα διεθνές ταμείο του ΟΗΕ... 

Αντί δηλαδή η κυβέρνηση να πάρει την ευθύνη και να ανακοινώσει συγκεκριμένα μέτρα ανακούφισης (πάγωμα ΕΝΦΙΑ, δανείων κ.λπ.), οικονομική βοήθεια και ό,τι άλλο χρειάζεται, συγκαλύπτει τις πραγματικές αιτίες του περιβαλλοντικού εγκλήματος, «βγάζει λάδι» την πολιτική ενίσχυσης του κεφαλαίου, και ειδικά των εφοπλιστών, και τελικά σπρώχνει τους πληγέντες σε δικηγορικά γραφεία και να διεκδικήσουν λεφτά από ασφαλιστικές και ...διεθνή ταμεία! 

Δεν φτάνει δηλαδή που πνίγηκαν στο μαζούτ, τώρα πάει να τους αποτελειώσει η κυβέρνηση με την κοροϊδία της.

Πέμπτη, 14 Σεπτεμβρίου 2017

Η πετρελαιοκηλίδα έφτασε στις ακτές της Αττικής και οι υπουργοί το χαβά τους!!!!


Για «εικόνα βελτίωσης» κάνει λόγο ο υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Παναγιώτης Κουρουμπλής, πέντε μέρες μετά το ναυάγιο και ενώ οι πετρελαιοκηλίδες έχουν ρυπάνει τις ακτές της Σαλαμίνας, της Πειραϊκής και του Φλοίσβου σε Πειραιά και Φάληρο.

Σε μία προσπάθεια να ωραιοποιήσουν την κατάσταση και να καθησυχάσουν τους κατοίκους των περιοχών που έχουν υποστεί ρύπανση, η ηγεσία του υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής επισκέφθηκε με σκάφος του Λιμενικού Σώματος παράκτιες περιοχές του Πειραιά και δήλωσαν ικανοποιημένοι εκφράζοντας την ελπίδα να μη συκοφαντηθούν οι εφοπλιστές! Όταν είναι φανερό πως υπήρξε σοβαρό πρόβλημα στην όλη υπόθεση με αποτέλεσμα να σημειωθεί μεγάλη καταστροφή καθώς είναι ανύπαρκτες οι κατάλληλες κρατικές δομές και υπάρχουν σοβαρές καταγγελίες για το αξιόπλοο του βυθισμένου πλοίου, η ηγεσία του αρμόδιου υπουργείου νοιάζεται να συγκαλυφθούν οι εγκληματικές ευθύνες τόσο των εφοπλιστών όσο και της κυβέρνησης.

«Έχουμε μία εικόνα βελτίωσης σημαντική. Η επιχείρηση απορρύπανσης συνεχίζεται με την ίδια ένταση, προκειμένου να έχουμε γρήγορο αποτέλεσμα και είμαι βέβαιος ότι με τους ρυθμούς που δουλεύουμε σε πολύ λίγες ημέρες θα έχουμε ικανοποιητικά αποτελέσματα», δήλωσε ο Παναγιώτης Κουρουμπλής και πρόσθεσε πως «η κατάσταση εξομαλύνεται μέρα με τη μέρα και σε ένα διήμερο θα έχουν σημαντικά αποτελέσματα». Για την εκτεταμένη ρύπανση ισχυρίστηκε ότι σε μία τέτοια μεγάλη επιχείρηση που δεν είχε ξανασυμβεί σε τέτοια έκταση, πάντα υπάρχουν προβλήματα και πως χρησιμοποιούνται απορρυπαντικά φιλικά προς το περιβάλλον. Δήλωσε ακόμα πως έχει επιτευχθεί η στεγανοποίηση του βυθισμένου δεξαμενόπλοιου και εκτίμησε ότι εντός της ημέρας θα αρχίσει η απάντληση του πετρελαίου.

Για το ναυάγιο του δεξαμενόπλοιου «ΑΓΙΑ ΖΩΝΗ ΙΙ» στη Σαλαμίνα και τη ρύπανση στο Σαρωνικό, ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, έκανε την ακόλουθη δήλωση: 

«Το ναυάγιο στη Σαλαμίνα, με την τεράστια καταστροφή που προκάλεσε στο περιβάλλον και το λαό της Αττικής, είναι ο καθρέφτης της ανάπτυξής τους. Από τη μία διαχρονικές κυβερνητικές κορώνες για τον Πειραιά, ως "πύλη εισόδου" και "παγκόσμιο κόμβο" και από την άλλη υπέργηρα πλοία, επιπλέοντα φέρετρα για τους εργαζόμενους, κατεστραμμένοι επαγγελματίες και ανυπαρξία στοιχειωδών κρατικών υποδομών για την προστασία της Υγείας και του Περιβάλλοντος. Η κυβέρνηση και οι εφοπλιστές έχουν εγκληματικές ευθύνες κι αυτό το έγκλημα δεν πρέπει να μείνει ατιμώρητο».

πηγή 902. gr

Τετάρτη, 13 Σεπτεμβρίου 2017

Γιατί ο λαός δεν εξεγείρεται;



Φίλιππος Ανθής
Αφορμή για το σχόλιο είναι οι πολλές κριτικές που διαβάζω στο διαδίκτυο για το πόσο ώριμες είναι οι καταστάσεις για μαζικές κινητοποιήσεις του λαού αλλά αυτές δεν γίνονται. Κατά κανόνα δε οι κριτικές στρέφονται προς το ΚΚΕ το οποίο θεωρούν ότι «δεν κάνει τίποτα» ή δεν κάνει αυτό που πρέπει, γι αυτό ο λαός δεν εξεγείρεται. Το σχόλιο δεν γίνεται για να απαλλάξει το ΚΚΕ απο τις ευθύνες του που και το ίδιο αναλαμβάνει και έχει απέναντι στο λαό, κάνει και την αυτοκριτική του για τις αδυναμίες αυτές. Αφορά διευκρινίσεις και κάποιες πτυχές της ωρίμανσης της κοινωνικής συνείδησης που πολλοί δεν λαμβάνουν υπόψη όταν κάνουν κριτική.

Η ανθρώπινη συνείδηση δεν ωριμάζει ούτε κατά βούληση, ούτε με ωραίες και επαναστατικές διακηρύξεις. Διακηρύξεις «επαναστατικές» υπάρχουν πληθώρα στην κοινωνία και στην πολιτική. Ωστόσο, η ωρίμανση έχει αντικειμενικές νομοτέλειες και υποκειμενικές διαδικασίες που δεν ορίζονται από όποιον το διαπιστώνει ή έχει προτάσεις. 

Φυσικά όλοι αναγνωρίζουμε ότι οι αντικειμενικές κοινωνικές και ταξικές συνθήκες είναι ώριμες. Είναι όμως και οι υποκειμενικές;

Κάποια πραγματικά γεγονότα

Πηγαίνει ομάδα του ΠΑΜΕ στις ουρές ΔΕΗ του Παγκρατίου επί 2-3 μέρες συνέχεια και μοιράζει προκηρύξεις και φυλλάδια για το τι πρέπει να κάνει κάθε άνεργος και φτωχός που υποφέρει. Και φυσικά το πρώτο που έβλεπε ο λήπτης ήταν το κάλεσμα σε οργάνωση στα σωματεία, στη γειτονιά, στο ΠΑΜΕ.

Οι περισσότεροι έδειξαν προβληματισμό ή αδιαφορία ή ακόμη μια στάση «ίδιοι είστε όλοι». Κάποιοι το δέχτηκαν αλλά μόνο όσο αφορά το συναισθηματικό μέρος που αφορούσε το δράμα τους και πως κάποιοι μπορούν να επανασυνδέσουν το ρεύμα. Κάποιοι άλλοι, δυστυχώς, έβγαλαν γλώσσα του στυλ «ήρθατε να κάνετε την κομμουνιστική σας πολιτική; Άντε από δω»! Φυσικά υπήρχαν και αρκετοί θετικοί αποδέκτες αλλά μέχρι εκεί.

Εδώ πέσαμε πάνω στα στερεότυπα  φράγματα αντικομουνισμού και απέχθειας στην πολιτική και στο συνδικαλισμό που δεκαετίες καλλιεργεί το σύστημα με τα μέσα που έχει, από την Παιδεία μέχρι τα μέσα ενημέρωσης.

Όμως ο μοναδικός δρόμος για να αντιδράσει πραγματικά ο λαός, είναι να κατανοήσει και συναποφασίσει ο ίδιος ότι δεν υπάρχει διέξοδος ούτε ατομική, ούτε από «σωτήρες» και μόνο η οργάνωση και η μαχητική αντίσταση μπορεί να παίξει ρόλο στο μέλλον του.

Αυτό όμως δεν γίνεται κατά παραγγελία. Ούτε ισχύει η φράση «Πάντα υπήρχε κάποιος που τους ξεσήκωνε», υπονοώντας ότι σήμερα «δεν υπάρχει». Θα το αντιστρέψω. Πάντα υπάρχει κάποιος για να τους ξεσηκώσει. Αλλά δεν μπορεί να τους το επιβάλει. Χρειάζεται ωρίμανση που δεν εξαρτάται μόνο από αυτόν.

Ούτε γίνεται κάποιος να κάνει ηρωικές ενέργειες, όπως συμβουλεύουν κάποιοι για να πείσει δήθεν τον λαό, καλλιεργώντας όμως έναν αποστασιοποιημένο, στιγμιαίο ενθουσιασμό μέσα στην κοινωνία. Προαπαιτείται η διαρκής λαϊκή συμμετοχή.

Ποιες είναι σήμερα οι «ηρωικές ενέργειες» που μας λένε ότι δεν υπάρχουν;;; Ας πούμε, όχι για τις διαδηλώσεις και απεργίες αλλά όταν το ΠΑΜΕ καλεί τον κόσμο να αποκλείσει το υπουργείο Εργασίας ή των Οικονομικών κλπ και τα αποκλείει, αυτή την ενέργεια πως την αποτιμά η πλειοψηφία; Ως ηρωική; Να σας το πω εγώ κάποιες αντιδράσεις: «Ε, και το ΠΑΜΕ κάνει τα κομμουνιστικά του, με επιδείξεις και ακτιβισμούς»! Κάποιοι άλλοι, ίσως η πλειοψηφία, ικανοποιούνται συναισθηματικά. Όμως σχεδόν κανένας απ έξω δεν μπαίνει μαζί του στους αποκλεισμούς.  Αν κάνουν και όταν κάνουν «ντου» τα ΜΑΤ αυτοί οι πρωτοπόροι είναι μόνοι, οι άλλοι βλέπουν χωρίς να μπαίνουν στη μάχη ή φεύγουν, κάποιοι ευκαιρίας δοθείσης, βρίζουν τους διαδηλωτές, γιατί «παρακωλύουν» την κυκλοφορία και τους καταναλωτές... Οι δε φίλα προσκείμενοι δεν είναι έτοιμοι να αποτελέσουν την εφεδρεία των μαχητών. Πως δεν υπάρχουν πρωτοπορίες λοιπόν; Όμως με πρωτοπορίες δεν γίνεται μαζική λαϊκή κινητοποίηση, πολύ περισσότερο μαζική εξέγερση. Αυτά τα κάνει ο λαός. Οι πρωτοπορίες, οργανώνουν, δίνουν μάχες, τραβούν μπροστά αλλά με τον λαό οργανωμένο από πίσω που αναπληρώνει τις απώλειες και μεγαλώνει τη μάχη. Δεν ξεκόβουν επαινώντας τον εαυτό τους.

Και για να μη παρεξηγηθεί κάποιος για άλλες κινητοποιήσεις άλλων φορέων, κυρίως εργατικών, θα έλεγα ότι την ίδια αντιμετώπιση έχουν.

Ιδού λοιπόν για όσους λένε ότι δεν υπάρχει κάποιος να οργανώσει, να πρωτοπορήσει και να κάνει το προσκλητήριο, ιδού και η πρωτοποριακή μαχητική ενέργεια για λογαριασμό όσων υποφέρουν. Όμως δυστυχώς δεν οργανώνονται ακόμη. Η ωρίμανση δεν εκβιάζεται.

Οι κοινωνικές και ταξικές συνειδήσεις φίλοι μου δεν ωριμάζουν κατά βούληση. Ωριμάζουν με δικούς τους όρους και οι πρωτοπόρες οργανώσεις συμβάλουν αποφασιστικά στην ωρίμανση αλλά δεν την παράγουν κατά βούληση. Ο κανόνας είναι οργάνωση και αγώνας και ξανά αγώνας και οργάνωση. Μια διαλεκτική σχέση αλληεξάρτησης όπου το ένα είναι προϋπόθεση του άλλου και η εκκίνηση γίνεται από τα κάτω, απο το σημείο που βρίσκεται αυτή η σχέση και όχι απο μεταφυσιικές ή εγκεφαλικές υποκειμενικές κατασκευές. Μόνο έτσι ωριμάζει η συνείδηση, με την οργάνωση, την εμπειρία και τη μάχη.

Και οι ζητούμενοι ηρωισμοί δεν είναι αποτέλεσμα κάποιων Δον Κιχώτηδων. Είναι αποτέλεσμα ωρίμανσης ολόκληρης της κοινωνίας από την οποία όταν ένα τμήμα της, κύρια της εργατικής τάξης,  μπαίνει στη μάχη, παράγει τους ήρωες, τους πρωτοπόρους, τους μαχητές, τους ηγέτες. Οι ηγέτες δεν πέφτουν από τον ουρανό, ούτε είναι «καπέλα» των λαϊκών κινητοποιήσεων. Είναι προϊόντα της πραγματικής μάχης που δίνεται κάθε φορά.

Αυτή τη διαδικασία όποιος την παραβιάζει μετατρέπεται σε αριστεριστής υπερεπαναστάτης που νομίζει ότι όλα είναι έτοιμα για εξέγερση, επανάσταση κλπ και το μόνο που λείπει είναι η δική του έφοδος στην εξουσία και στον ουρανό. Λάθος, τραγικό λάθος.


Ωστόσο, όποιος δεν πείθεται, μπορεί να το δοκιμάσει και να μη παραγγέλλει σε άλλους εξεγέρσεις. Και δεν ισχύει ότι «είμαι ένας». Εκατοντάδες μπορεί να βρει και στο διαδίκτυο, όπως μπορώ να έχω γνώση, κυκλοφορούν χιλιάδες παρόμοιοι «έτοιμοι επαναστάτες». Μπορούν να οργανωθούν και να το κάνουν. Δεν το κάνουν όμως. Το παραγγέλλουν, συνήθως, στο ΚΚΕ! Και μετά του κάνουν κριτική!!!

Όσοι θέλετε ατράνταχτο παράδειγμα, θα επικαλεστώ τον Φιντέλ. Μόνο με 82 άτομα ξεκίνησε την επανάσταση και δεν ρώτησε κανέναν τρίτο, ούτε την παρήγγειλε σε άλλους. «Ρώτησε» μόνο τον κουβανέζικο λαό. Ή αλλιώς, είχε διαπιστώσει ότι οι συνθήκες ωρίμασαν, ο λαός ήταν έτοιμος να στηρίξει την επανάσταση και την ξεκίνησε.

Όταν όμως εδώ δίνονται καθημερινά δυνατότητες στο λαό να συμμετάσχει, έστω σε διαδηλώσεις, σε καταλήψεις, σε σωματεία, σε απεργίες και η προσέλευση ή στήριξη είναι μικρή, αυτό που προέχει δεν είναι να κάνεις κάποιες ηρωικές ενέργειες αλλά τη δουλειά του μυρμηγκιού: να οργανώσεις τουλάχιστον μια κρίσιμη μάζα αγωνιστών, πρωτοπόρων της εργατικής τάξης και του λαού που θα μπορούν να επιδράσουν μαζικά στην κοινωνία, ώστε οι συνειδήσεις σταδιακά να μεταβάλλονται μαζί με την όξυνση της κρίσης. Τότε ναι, θα έχεις το εφαλτήριο να οργανώσεις μαζικές κινητοποιήσεις του λαού που θα μεταβάλει τους πολιτικούς και ταξικούς συσχετισμούς δυνάμεων.

Αυτό είναι που ακόμη δεν μπορεί να επιτευχθεί. Αν κάποιος έχει αμφιβολίες για τη θέληση ή την δυνατότητα του ΚΚΕ να οργανώσει τον κόσμο σε κινητοποιήσεις, δεν έχει παρά να ακολουθήσει τον δικό του δρόμο και να αποδείξει τι είναι σωστό.

Ποιο είναι το καθήκον μας; Και οργάνωση και κινητοποιήσεις, στο κάθε στιγμή επίπεδο των λαϊκών δυνάμεων. Ούτε υποτίμηση, ούτε υπερεκτίμηση. Μόνο έτσι οργάνωση και αγώνας μπορούν να συμβαδίσουν διαλεκτικά και να έχουν αποτέλεσμα. Αυτή είναι η διαλεκτική του λαϊκού ξεσηκωμού.

πηγή ΗΦΑΙΣΤΟΣ Φίλιππος Ανθής

Τρίτη, 12 Σεπτεμβρίου 2017

Π. Καμμένος: «Τεράστια σημασία έχει η βάση της Σούδας για ΗΠΑ και ΝΑΤΟ»


Υπέρμαχος της στενής σχέσης με τις ΗΠΑ, που αποτυπώνεται στη μεγαλύτερη αξιοποίηση της βάσης στη Σούδα, δήλωσε για μια ακόμα φορά ο υπουργός Άμυνας και πρόεδρος των ΑΝΕΛ Πάνος Καμμένος κατά τη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε στο πλαίσιο της 82ης ΔΕΘ.

Ανέφερε πως οι ΗΠΑ θέλουν «περισσότερο ελεγχόμενη» την ευρύτερη περιοχή και για αυτό όπως είπε «τεράστια σημασία έχει η βάση της Σούδας για τις ΗΠΑ και ΝΑΤΟ» και πρόσθεσε πως «θέλουν ενίσχυση της βάσης της Σούδας» και ότι «η σύναψη στενής συνεργασίας με τις ΗΠΑ θα βοηθήσει στον εκσυγχρονισμό των μέσων που διαθέτουμε».

Επιβεβαίωσε εμμέσως πλην σαφώς πως η Ελλάδα και ο λαός της εμπλέκεται όλο και πιο βαθιά σε επικίνδυνους σχεδιασμούς, λέγοντας ότι «με την ενίσχυση του Νότιου Τομέα του ΝΑΤΟ, η Ελλάδα, με την ενίσχυση της βάσης της Σούδας, παίρνει έναν πιο σοβαρό ρόλο από ό,τι είχε μέχρι τώρα».

Σε ό,τι αφορά τις πολιτικές εξελίξεις διαχώρισε την πολιτική της σημερινής ηγεσίας της αξιωματικής αντιπολίτευσης από εκείνη του Κ. Καραμανλή, λέγοντας ότι «η ΝΔ έχει αδωνοποιηθεί» και πως οι ΑΝΕΛ μπορούν να συνεργαστούν με ανθρώπους «που διαφωνούν με την πολιτική φασιστοποίησης της ΝΔ».

Για την υπόθεση της «Eldorado» τάχθηκε σαφώς υπέρ της τουριστικής ανάπτυξης ως προτεραιότητα στην περιοχή της Χαλκιδικής και σε δεύτερη μοίρα υπέρ της αξιοποίησης των μεταλλείων «με σεβασμό των νόμων». Επανέλαβε πως έγινε ξέπλυμα μαύρου χρήματος στην αγοραπωλησία των μεταλλείων και ότι η «Eldorado» «έχει καταστρέψει τη μισή Αφρική».

Για τον ΕΝΦΙΑ, που ο Αλέξης Τσίπρας δήλωσε πως υπάρχουν πιο άδικοι φόροι από αυτόν, ανέφερε ότι «είναι άδικος και αντισυνταγματικός φόρος» και παρέπεμψε την κατάργησή του όταν θα βελτιωθεί η οικονομία.

Επίσης έκανε αναφορά στην υπόθεση του Βατοπεδίου, λέγοντας πως «όλοι αθωώθηκαν» και ότι με το όλο θέμα διαλύθηκαν πολιτικοί, λέγοντας χαρακτηριστικά «ο Βουλγαράκης έκλεψε; Που δεν αποδείχθηκε τίποτα».

902

43ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΝΕ - «ΟΔΗΓΗΤΗ» Σε δύο μέρες ανοίγει τις πύλες του στη Θεσσαλονίκη

                             Από τις περσινές εκδηλώσεις στη Θεσσαλονίκη

Στην τελική ευθεία βρίσκονται οι προετοιμασίες για τις εκδηλώσεις του 43ου Φεστιβάλ ΚΝΕ - «Οδηγητή» στη Θεσσαλονίκη που θα πραγματοποιηθούν στις 14, 15 και 16 Σεπτέμβρη, στο πρώην στρατόπεδο «Παύλου Μελά», με σύνθημα «100 χρόνια από τις μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο - Το μέλλον δε θα 'ρθει από μονάχο του... αν δεν πάρουμε μέτρα κι εμείς (Βλ. Μαγιακόφσκι)». Οι εκδηλώσεις του θα κορυφωθούν το Σάββατο 16 Σεπτέμβρη με τη μεγάλη πολιτική συγκέντρωση με ομιλητή τον ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρη Κουτσούμπα.

Στο πρόγραμμα του τριημέρου ξεχωρίζει η συζήτηση που θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 14 Σεπτέμβρη, για τα 100 χρόνια από τη Μεγάλη Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση, με τίτλο «Ανατρέπουμε το παλιό, η εποχή των σοσιαλιστικών επαναστάσεων είναι μπροστά μας», με ομιλήτρια την Αλέκα Παπαρήγα, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ.

Στο χώρο του Φεστιβάλ στο τριήμερο των εκδηλώσεων, στις τρεις σκηνές (Κεντρική, Λαϊκή, Νεανική) θα πραγματοποιηθούν αφιερώματα και μεγάλες συναυλίες με γνωστούς καλλιτέχνες, όπως η Νατάσσα Μποφίλιου, ο Μίλτος Πασχαλίδης, ο Βασίλης Λέκκας, ο Λάκης Παπαδόπουλος, ο Γιάννης Γιοκαρίνης, τα Κίτρινα Ποδήλατα, οι Κollektiva, ο Ησαΐας Ματιάμπα, η Γιώτα Νέγκα, η Ντιλέκ Κοτς και πολλούς άλλους, ενώ θα γίνουν και συναυλίες με ερασιτεχνικά νεανικά συγκροτήματα.

Παράλληλα, θα λειτουργούν Εργατικό Στέκι, περίπτερο ΑΕΙ - ΤΕΙ, Μαθητικό Στέκι, περίπτερο των θεραπευτικών κοινοτήτων, ο «Μικρόκοσμος» - χώρος δραστηριοτήτων για μικρότερες ηλικίες -, παιδότοπος, βιβλιοπωλείο της «Σύγχρονης Εποχής», κ.ά.

Και τις τρεις μέρες, στο χώρο του Φεστιβάλ θα λειτουργεί μεγάλη έκθεση με θέμα «100 χρόνια από τη Μεγάλη Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση», για την οποία έχουν προγραμματιστεί οργανωμένες ξεναγήσεις.

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 12092017

Ανακοίνωσή του Γραφείου Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ για την ομιλία του Αλ. Τσίπρα στη ΔΕΘ.


«Η ομιλία του κ. Τσίπρα απευθυνόταν σχεδόν αποκλειστικά στο κεφάλαιο, διαφημίζοντας την κυβέρνησή του ως τον καλύτερο "ντίλερ" των επιχειρηματικών ομίλων και των επενδυτών. Στο λαό "πούλησε" "φύκια για μεταξωτές κορδέλες" και ψεύτικες υποσχέσεις για κοινωνική δικαιοσύνη και ανακούφιση, τη στιγμή που έχει ήδη προδιαγράψει το εφιαλτικό του μέλλον.

Γίνεται όλο και πιο φανερό ότι η λεγόμενη "δίκαιη ανάπτυξη" αποτελεί μεγαλύτερη απάτη ακόμη κι απ' αυτήν της κατάργησης των μνημονίων, που έλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ πριν λίγα χρόνια. Δίκαιη ανάπτυξη σε ένα άδικο σύστημα δεν υπάρχει. Η καπιταλιστική ανάπτυξη απαιτεί τον εργασιακό και κοινωνικό μεσαίωνα που διαμορφώθηκε με τα μνημόνια.

 Οι επενδύσεις, το "GRINVEST", για το οποίο κομπάζει ο Αλ. Τσίπρας, απαιτούν χαμηλούς μισθούς, ελαστικές εργασιακές σχέσεις, ανυπαρξία Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, ευνοϊκό φορολογικό καθεστώς για το κεφάλαιο, τις επιχειρήσεις. Απαιτούν δηλαδή τσάκισμα του λαού για τα κέρδη του κεφαλαίου.

Το μέλλον που επιφυλάσσει ο Αλ. Τσίπρας για το λαό είναι η διαιώνιση των αντιδραστικών μνημονιακών ρυθμίσεων, τερατώδη πρωτογενή πλεονάσματα για 45 χρόνια, εφαρμογή μιας σειράς αντιλαϊκών νόμων που ψηφίστηκαν στο προηγούμενο διάστημα και οι οποίοι φέρνουν νέες περικοπές στις συντάξεις και δραστική αύξηση των φόρων. Είναι τα νέα μέτρα για να προχωρήσει η τρίτη "αξιολόγηση", όπως η συρρίκνωση στο δικαίωμα της απεργίας και η περικοπή των κοινωνικών επιδομάτων, καθώς και ότι για κάθε απόκλιση από τις προβλέψεις για την οικονομία έχει ήδη κατοχυρωθεί νομοθετικά η λήψη νέων επώδυνων μέτρων.

Οσο για την ανεργία, η όποια μείωση θα είναι μέσω της επέκτασης της ελαστικής και κακοπληρωμένης εργασίας, των προγραμμάτων ανακύκλωσης της ανεργίας, της μετανάστευσης. Τα προγράμματα που εξήγγειλε ο Αλ. Τσίπρας ως προγράμματα στήριξης της νεολαίας, είναι προγράμματα στήριξης της κερδοφορίας του κεφαλαίου, με νέες επιδοτήσεις και φοροελαφρύνσεις.

Το σίγουρο είναι ότι ο Αλ. Τσίπρας μίλησε χωρίς περιστροφές και επιτρέπει στον κάθε έναν να δει τον πραγματικό χαρακτήρα μιας αστικής κυβέρνησης. Εβγαλε το αριστερό προσωπείο και αποκάλυψε το πραγματικό του πρόσωπο, ενός υπηρέτη των μονοπωλιακών ομίλων, της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Γι' αυτό και η ομιλία του θα μπορούσε κάλλιστα να είναι η ομιλία μιας κυβέρνησης της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ ή κάθε άλλου κόμματος που υπηρετεί τις ανάγκες του κεφαλαίου και τις κατευθύνσεις της ΕΕ, οδηγώντας το λαό στη χρεοκοπία.

Το ΚΚΕ καλεί τους εργαζόμενους, τα λαϊκά στρώματα να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. Να παλέψουν μαζί με το ΚΚΕ για να ανακτηθούν οι απώλειες και να ικανοποιηθούν οι ανάγκες, να προετοιμάσουν την αντεπίθεση για έναν ριζικά διαφορετικό δρόμο οργάνωσης της κοινωνίας, όπου καταργώντας το κέρδος, οι ανάγκες του λαού και η ικανοποίησή τους έρχονται στο προσκήνιο».

πηγή ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 12092017

Δευτέρα, 11 Σεπτεμβρίου 2017

Αλέξης Τσίπρας: Ο ντίλερ των επιχειρηματικών ομίλων


Παράθυρο για μεγαλύτερες φοροελαφρύνσεις στις επιχειρήσεις και στους ιδιοκτήτες μεγάλης ακίνητης περιουσίας άνοιξε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας που χρόνο με το χρόνο εμφανίζεται στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης σαν ο καλύτερος ντίλερ των επιχειρηματικών ομίλων, δηλώνοντας μάλιστα ότι εμπλέκεται προσωπικά για να προχωρήσουν οι επενδύσεις τους.

Σε ερώτηση για τη μείωση της φορολογίας στις επιχειρήσεις ανέφερε πως πέρα από τη μείωση της φορολογίας από το 29% στο 26% που έχει ήδη ψηφιστεί για το 2020 θα υπάρχουν «στοχευμένες φοροελαφρύνσεις» αν υπάρξει «υπεραπόδοση της οικονομίας» και δημιουργηθεί περισσότερος δημοσιονομικός χώρος».


Για τον ΕΝΦΙΑ επανέλαβε ότι θα διατηρηθεί το ύψος που εισπράττεται κάθε χρόνο και ξεπερνά τα 2,6 δισ. ευρώ και προανήγγειλλε μείωση του φόρου στην μεγάλη ακίνητη περιουσία λέγοντας ότι «υπάρχουν φόροι πιο άδικοι από τον ΕΝΦΙΑ και πρέπει να μειωθούν» και πως είναι «μεγάλη αδικία» με το φόρο στην μεγάλη ιδιοκτησία να μην μπορεί κάποιος «να πουλήσει το ακίνητο του».

Διαβεβαίωσε επιχειρηματικούς ομίλους και δανειστές πως πρόθεση της κυβέρνησης είναι να προχωρήσει με μεγάλη ταχύτητα την 3η αξιολόγηση άρα και τα νέα μέτρα που περιλαμβάνει και προανήγγειλλε άμεση σύγκληση υπουργικού συμβουλίου για το θέμα αυτό. Για τις επενδύσεις δήλωσε το 2016 έγινε ρεκόρ εξαετίας με Άμεσες Ξένες Επενδύσεις πρόσθεσε ότι είμαστε φιλικοί προς την επιχειρηματικότητα πως θα υπάρξει περαιτέρω διευκόλυνση της και ανέφερε ότι «εμπλέκομαι προσωπικά ώστε να δώσω το στίγμα της αποφασιστικότητας να προχωρήσουν οι επενδύσεις».

Για το λαό αναφέρθηκε και πάλι σε ψίχουλα προς τους χαμηλοσυνταξιούχους αν είναι μεγαλύτερο το ματωμένο πρωτογενές πλεόνασμα από το συμφωνημένο και ότι σε αυτή την περίπτωση θα δοθεί μέρισμα στους πιο αδύναμους σε συνεννόηση με τους δανειστές. Ωστόσο από το 2019 έρχονται και νέες μειώσεις στις συντάξεις αλλά και αύξηση της φοροεπιδρομής με τη μείωση του αφορολόγητου ορίου.

Για τις εξελίξει στο χώρο της σοσιαλδημοκρατίας και της «κεντροαριστεράς» που ο ΣΥΡΙΖΑ διεκδικεί τον κυρίαρχο ρόλο ανάφερε πως υπάρχει ομοιότητα μεταξύ του ίδιου και του Ανδρέα Παπανδρέου επειδή όπως ισχυρίστηκε προκάλεσαν τρόμο στο σύστημα και τότε και τώρα και πρόσθεσε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πιστεύει στα προτάγματα «Εθνική ανεξαρτησία - λαϊκή κυριαρχία». Ανέφερε ακόμα ότι ο νέος φορέας της «κεντροαριστεράς» πρέπει να αποφασίσει αν θα πάει με «τη δεξιά ή την αριστερά», ενώ για τη συνεργασία με τον Πάνο Καμμένο και τους ΑΝΕΛ είπε ότι είναι «έντιμη και ειλικρινής» και επανέλαβε ότι οι εκλογές θα γίνουν το φθινόπωρο του 2019.

πηγή 902.gr

<< Σοβιετία γίναμε>>......


Η ΦΩΤΟ είναι από το απόγευμα της Παρασκευής 8/9 στη Βέροια. 

Αφενός ο στολισμός της Βέροιας με κινέζικο χρώμα (κόκκινα φαναράκια)λόγω ΔΕΘ (όπου η Κίνα είναι η τιμώμενη χώρα)

και αφετέρου οι κόκκινες σημαίες με το σφυροδρέπανο λόγω Φεστιβάλ ΚΝΕ-ΟΔΗΓΗΤΗ στην πλατεία Δημαρχείου έδιναν το δικό τους ξεχωριστό χρώμα

Κάνοντας χιούμορ θα λέγαμε ότι κάτι τέτοια βλέπουν «ορισμένοι» και μιλάνε ότι η Ελλάδα έγινε «Σοβιετία».

η άλλη άποψη

Τετάρτη, 6 Σεπτεμβρίου 2017

Αλέξης Τσίπρας: Κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη χωρίς...ηλεκτρικούς πλειστηριασμούς!!!!!


Προ των πυλών βρίσκεται η έναρξη των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών για τα «κόκκινα» στεγαστικά δάνεια και για την πρώτη κατοικία της λαϊκής οικογένειας, ενώ στη συνέχεια, από την 1η Γενάρη του 2018, με βάση τους νόμους που έχει περάσει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, προβλέπεται η πλήρης «απελευθέρωση» της «δευτερογενούς αγοράς» «προβληματικών» δανείων, σε μια εξέλιξη που δίνει στις τράπεζες το «ελεύθερο» να μεταβιβάζουν σε διάφορα funds και άλλα «κοράκια» το σύνολο των στεγαστικών δανείων του χαρτοφυλακίου τους.

Την ίδια ώρα, και ενώ η όποια παρεχόμενη δικαστική προστασία για τα φτωχά λαϊκά νοικοκυριά έχει δεχτεί αλλεπάλληλα χτυπήματα, τόσο από τη σημερινή όσο και από τις προηγούμενες κυβερνήσεις, ορθάνοιχτο πλέον προβάλλει το ενδεχόμενο της πλήρους κατάργησης, καθώς ακόμη και αυτή έχει ημερομηνία λήξης στο τέλος του 2017. 

Σε αυτό το φόντο, τα κυβερνητικά στελέχη επιχειρούν να σπείρουν κλίμα αναμονής.

 Οπως χαρακτηριστικά δήλωνε χτες ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Γ. Σταθάκης, «η δημιουργία της πλατφόρμας των πλειστηριασμών ήταν μέρος της συμφωνίας. 

Η συμφωνία για τα "κόκκινα" δάνεια πέτυχε ισχυρή προστασία για την πρώτη κατοικία, καθώς τα δύο τρίτα των περιστατικών προστατεύονται πλήρως μέχρι το τέλος του 2017...».

Μεταξύ άλλων, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, αναφορικά με τα «κόκκινα» δάνεια, ήδη έχει νομοθετήσει τα παρακάτω :

-- Καθιέρωση των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών, και μάλιστα τρεις φορές τη βδομάδα (κάθε Τετάρτη, Πέμπτη και Παρασκευή), αντί μιας μέρας τη βδομάδα που ίσχυε μέχρι σήμερα, αποκλειστικά στις αίθουσες των αρμόδιων δικαστηρίων. Η έναρξη λειτουργίας της ηλεκτρονικής πλατφόρμας (αναμένεται μέσα στις επόμενες βδομάδες) έρχεται να «περπατήσει» τον αντιλαϊκό νόμο και στην πράξη.

-- Από την 1/1/2018 το σύνολο των δανείων πρώτης κατοικίας «απελευθερώνεται» πλήρως και σε ό,τι αφορά τη δυνατότητα πώλησης. Σε αυτό το πλαίσιο, παράλληλα με τις τράπεζες αναλαμβάνουν δουλειά και τα διάφορα «επενδυτικά funds», που ήδη έχουν αρχίσει να πιάνουν «πόστα» στην ελληνική αγορά, διαβλέποντας στην περίπτωση των «κόκκινων» δανείων νέα πεδία κερδοφορίας.

-- Με τον νέο Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, πρώτη τιμή προσφοράς για τους πλειστηριασμούς ακινήτων ορίζεται η εμπορική αξία όπως αυτή προσδιορίζεται κατά το χρόνο της κατάσχεσης, αντί της κατά πολύ υψηλότερης αντικειμενικής τιμής, όπως ίσχυε.

-- Διαλύθηκε ουσιαστικά η όποια παρεχόμενη προστασία στην πρώτη κατοικία, σχετικά με τα χρέη λαϊκών νοικοκυριών στις τράπεζες.

-- Συμφωνήθηκαν με τις τράπεζες οι επιχειρησιακοί στόχοι και οι βασικοί δείκτες απόδοσης με στόχο τη μείωση των συνολικών μη εξυπηρετούμενων δανείων κατά 38% (ή περίπου 40 δισ. ευρώ) μέχρι το τέλος του 2019.

πηγή  06092017

Συριζαίικα κολπάκια για συνεργασία με το ...ΚΚΕ!!!!!!


Ο καβγάς ανάμεσα στους διεκδικητές της ΠΑΣΟΚικής κληρονομιάς, δίπλα σε όλα τα άλλα, έδωσε την ευκαιρία και σε «φωνές» εντός ΣΥΡΙΖΑ να κάνουν «αντιπολίτευση» στον... εαυτό τους, αναπαράγοντας άλλο ένα στοιχείο από την «παράδοση» που κληρονόμησαν. 

Την ίδια στιγμή που στηρίζουν αναφανδόν όλη την αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική, δηλώνουν ότι παίρνουν αποστάσεις από το άρθρο του Αλ. Τσίπρα. 

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Γ. Κυρίτσης, που του... έπεσε βαριά η ανοιχτή παραδοχή από τον πρωθυπουργό ότι αποτελούν τον άξιο συνεχιστή του σοσιαλδημοκρατικού ΠΑΣΟΚ. 
Απαντώντας σε ερώτηση για το ενδεχόμενο συνεργασίας του ΣΥΡΙΖΑ με το «νέο» φορέα της «κεντροαριστεράς», είπε ότι θα προτιμούσε «έναν σχηματισμό από τον ΣΥΡΙΖΑ με το ΚΚΕ». 

Μάλλον ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, που έχει στηρίξει ήδη δύο μνημόνια και εφαρμόζει άλλα δύο, έχει χάσει επεισόδια. 

Δεν θυμάται (ή δεν θέλει να θυμάται) ότι το ΚΚΕ, πριν ακόμα από το 2012, είχε πει με βεβαιότητα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μεταλλάσσεται σε ένα καθαρά αστικό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, σαν το ΠΑΣΟΚ. 

Τότε οι ΣΥΡΙΖΑίοι κατηγορούσαν το ΚΚΕ ότι δεν βάζει πλάτη στην «πολιτική αλλαγή»... 

Βέβαια, όλη η μετέπειτα πορεία του ΣΥΡΙΖΑ απλά επιβεβαίωσε αυτή την εκτίμηση του Κόμματος. 

Το δε άρθρο του πρωθυπουργού είναι και η επίσημη ομολογία αυτής της μετάλλαξης και μάλιστα με τρόπο που θυμίζει τις εποχές όχι της ανόδου του ΠΑΣΟΚ και της σοσιαλδημοκρατίας, αλλά της σαπίλας και κατάρρευσής της. Επομένως, ας αφήσουν τα κολπάκια οι ΣΥΡΙΖΑίοι, πάλιωσαν πια...

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 06092017

Δευτέρα, 4 Σεπτεμβρίου 2017

Η Εύα Καϊλή και οι Κομμουνιστές


Την περίοδο που βρισκόταν σε έξαρση ο αντικομμουνισμός, με αφορμή την εκδήλωση της εσθονικής προεδρίας της ΕΕ, η ευρωβουλευτής της «Ελιάς» (ΠΑΣΟΚ) Εύα Καϊλή, έγραψε άρθρο σε εφημερίδα με το εξής περιεχόμενο: «Κομμουνιστές εγκληματίες σκότωσαν τον παππού μου (...) έκαψαν το σπίτι της οικογένειάς μου, αφού το καταλήστεψαν». 

Το σούσουρο που δημιουργήθηκε με τις ημερομηνίες που δεν «έδεναν», οδήγησε στην αποκάλυψη ότι το ...έγκλημα που επικαλείται η ευρωβουλευτής δεν έγινε την περίοδο του εμφυλίου, όπως άφηνε αρχικά να αιωρείται. 

Κατόπιν εορτής, η ίδια διευκρίνισε σε νέα ανάρτηση ότι τα γεγονότα που περιγράφει αφορούν το 1943 και ότι το θύμα των ...«κομμουνιστικών εγκλημάτων» δεν ήταν ο παππούς της, αλλά ο πρώτος άντρας της γιαγιάς της.

 Οπως και να έχει όμως, η ιστορική αλήθεια δεν γράφεται με την προσωπική αντίληψη που έχει ο καθένας για τα γεγονότα, ακόμα και για εκείνα που ο ίδιος έζησε. 

Ούτε μπορούμε να ξέρουμε τι έκαναν εκείνη την περίοδο ο παππούς και η γιαγιά του καθενός.

Ούτε γράφεται με τη δραματική επίκληση του συναισθήματος. 

Γιατί παππούδες από παππούδες διαφέρουν. 

Παππούδες είναι κι αυτοί που πέρασαν φυλακές και εξορίες από την περίοδο ακόμα του Μεταξά, που πολέμησαν με το όπλο στο χέρι τούς ναζί και τους ντόπιους συνεργάτες τους, που σκοτώθηκαν στο βουνό, που εκτελέστηκαν στα αποσπάσματα, που πέθαναν στις φυλακές. 

Υπήρξαν όμως και παππούδες που συνεργάστηκαν με τους ναζί, που έγιναν χαφιέδες, μαυραγορίτες κ.λπ. Επομένως, η προσπάθεια της ευρωβουλευτή της «Ελιάς» να συμβάλει και αυτή στο αντικομμουνιστικό κλίμα των ημερών αποδείχτηκε φτωχή και κάλπικη...

Ο ψευτοθόδωρος του ΣΥΡΙΖΑ


Ποιος μείωσε περισσότερο τους μισθούς των εργαζομένων, η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ ή ο ΣΥΡΙΖΑ; 

Ποιος έβλαψε περισσότερο τους εργαζόμενους, οι προηγούμενοι που, σύμφωνα με την υπουργό Εργασίας, μείωσαν κατά 200 ευρώ το μέσο μισθό της μερικής απασχόλησης, από τα 600 στα 400 ευρώ, ή η σημερινή κυβέρνηση που τον μείωσε μόνο κατά 11 ευρώ; 

Αυτά τα ερωτήματα απηύθυνε προς την αξιωματική αντιπολίτευση, προχτές στη Βουλή, κατά τη συζήτηση του σχεδίου νόμου με τις νέες ασφαλιστικές και εργασιακές διατάξεις η υπουργός Εργασίας, Ε. Αχτσιόγλου, αγνοώντας προκλητικά το γεγονός ότι πάνω από μισό εκατομμύριο εργαζόμενοι έχουν μέσο μισθό 390 ευρώ!

Στην πραγματικότητα, βέβαια, τα ερωτήματα αυτά δεν απευθύνονται στα κόμματα της αντιπολίτευσης, αφού μαζί τους ο ΣΥΡΙΖΑ ψήφισε το 3ο μνημόνιο, που τσακίζει μισθούς, συντάξεις και δικαιώματα. 

Τα διλήμματα αυτά απευθύνονται πρωτίστως προς τους εργαζόμενους, με σκοπό να τους παγιδεύσουν, να διαμορφώσουν κριτήρια και μέτρο σύγκρισης όχι με βάση τις ανάγκες τους, αλλά με βάση το ποιο από τα αστικά κόμματα είναι το μικρότερο κακό. 

Παλιό δοκιμασμένο κόλπο για να συσκοτιστεί η αλήθεια. Και η αλήθεια είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, αναλαμβάνοντας τη διακυβέρνηση, κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του οι μισθοί να συνεχίσουν να βρίσκονται στα Τάρταρα και να πάνε ακόμα πιο κάτω. 

Σε ένα πράγμα έχει δίκιο η υπουργός: 
Οτι μέσα στο 2017 «οι μισθοί σταθεροποιούνται»... 

Πράγματι, «σταθεροποιούνται»... στα Τάρταρα όπου από κοινού τους έριξαν ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και λοιποί συγγενείς..

Πέμπτη, 24 Αυγούστου 2017

ΧΥΔΑΙΟΣ ΑΝΤΙΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΠΟΛΟΓΗΤΕΣ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ Φωνάζει ο κλέφτης για να φοβηθεί ο νοικοκύρης..

πηγή: ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 24-08-2017

                        Τα ναζιστικά στρατεύματα εισβάλλουν στην Πολωνία

Με αφορμή τη χτεσινή φιέστα στην Εσθονία όλος ο αντικομμουνιστικός βόθρος βγήκε στον αφρό. Τίποτα νέο ούτε καν ξαναζέσταμα. «Αλήθειες» μαγειρεμένες από τα ιμπεριαλιστικά επιτελεία οκτώ δεκαετίες πριν, αναπαράγονται αυτές τις μέρες με ρυθμό μπαράζ, κάνοντας καθαρό ότι η αστική τάξη και τα επιτελεία της τρέμουν το λαό και την προοπτική της πάλης του, χτυπούν τους κομμουνιστές γιατί αυτοί είναι φορείς της διεξόδου από το σάπιο εκμεταλλευτικό σύστημα και τις κρίσεις του.

Χιλιάδες σελίδες ιστορικής έρευνας έχουν καταρρίψει ένα προς ένα τα μυθεύματα περί των «εγκλημάτων του κομμουνισμού». Σήμερα θα σταθούμε περιληπτικά σε τέσσερα απ' αυτά:
            
                             Το σύμφωνο Μολότοφ - Ρίμπεντροπ
  
Υπογράφτηκε σαν χτες το 1939 και χρησιμοποιείται σήμερα από την ηγεσία της ΕΕ για να στηρίξει την ανιστόρητη εξίσωση ναζισμού - κομμουνισμού. Τι ήταν και ποιες συνθήκες επέβαλαν την υπογραφή αυτού του συμφώνου;
Βγαίνοντας ηττημένη από τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, η Γερμανία εξακολουθούσε να είναι ιμπεριαλιστική δύναμη παρά την επιβολή σκληρών όρων με τη συνθήκη των Βερσαλιών. Υπήρχε, επίσης, ένα νέο στοιχείο στις διεθνείς σχέσεις. Η ύπαρξη της Σοβιετικής Ενωσης. Αυτό καθοδηγούσε τις πράξεις όλων των ιμπεριαλιστών καθώς στην εφαρμοσμένη πλέον εξουσία των εργατών έβλεπαν τον κύριο αντίπαλό τους.

Ετσι, απ' το 1924 - 1925 τα καπιταλιστικά κράτη της Δυτικής Ευρώπης συνέβαλαν τα μέγιστα στην αναγέννηση της οικονομικής και πολεμικής ισχύος της Γερμανίας, με σκοπό να αντιμετωπίσουν από κοινού τον μπολσεβικισμό. Η Γερμανία ανορθώθηκε οικονομικά με τα σχέδια Ντοζ (1924) και Γιανκ (1929), τα οποία εμπνεύστηκαν κι έθεσαν σε εφαρμογή οι κύριοι εκπρόσωποι του αμερικανικού και του αγγλογαλλικού χρηματιστικού κεφαλαίου. 

Δεν είναι, άλλωστε, τυχαίο που με την εφαρμογή αυτών των σχεδίων τα μεγαλύτερα αμερικανικά μονοπώλια («Στάνταρντ Οϊλ», «Τζένεραλ Ελέκτρικ», «Τζένεραλ Μότορς», «Ιντερνάσιοναλ Τέλεγκραφ εντ Τέλεφον Κόμπανι», «Φορντ», «Ανακόντα» κ.λπ.) διείσδυσαν στη γερμανική Βιομηχανία με τη μέθοδο των απευθείας επενδύσεων. Στην καθαρά πολεμική παραγωγή, η πρόοδος της ναζιστικής Γερμανίας, χάρη στα ξένα κεφάλαια, υπήρξε εντυπωσιακή. Στα χρόνια 1933 - '39 τα πολεμικά έξοδα της Γερμανίας αυξήθηκαν περισσότερο από 12 φορές, ενώ η γερμανική πολεμική παραγωγή αυξήθηκε 22 φορές. Οι Ενοπλες Δυνάμεις της την 1η Σεπτέμβρη του 1939 έφταναν τα 4,6 εκατ. άνδρες και διέθεταν 26 χιλ. πυροβόλα και όλμους, 3,2 χιλ. άρματα μάχης, 4,4 χιλ. πολεμικά αεροπλάνα, 115 πολεμικά πλοία (από αυτά 57 υποβρύχια). Αυτά για να γνωρίζουμε ποιος βοήθησε ποιον.

Η εγκαθίδρυση στη Γερμανία, το 1933, του ναζισμού, μιας ωμής δικτατορίας του τρόμου και των διωγμών, και ας είχε ανέβει στην κυβερνητική εξουσία με κοινοβουλευτική μορφή (τα μονοπώλια είχαν επιλέξει τον Χίτλερ για την εξουσία), μετέβαλε αυτή τη χώρα σε δύναμη κρούσης του ιμπεριαλισμού, που στρεφόταν, κατά πρώτο λόγο, ενάντια στην ΕΣΣΔ. Σ' αυτήν την κατεύθυνση έδιναν συμβουλές οι Αγγλογάλλοι και οι Αμερικανοί, ακόμη και ως προς το σχέδιο επίθεσης. Αρχικά στην Πολωνία, μετά στην Τσεχοσλοβακία και από κει στην ΕΣΣΔ.

Μια εικόνα που στοιχειώνει τους ιμπεριαλιστές: Ο Κόκκινος Στρατός σέρνει τις σημαίες των ναζί στην Κόκκινη Πλατεία στη Μόσχα

Η Σοβιετική Ενωση, σε συνθήκες που ο πόλεμος ήταν ορατός και αναπόφευκτος, ακολούθησε πολιτική που απέβλεπε στην όσο γίνεται συγκράτηση του γερμανικού ιμπεριαλισμού και τη δημιουργία, όσο μπορούσε να γίνει, προϋποθέσεων ασφάλειας και διατήρησης της ειρήνης. Ετσι, στις 2 Μάη 1935 υπογράφτηκε στο Παρίσι το γαλλο-σοβιετικό σύμφωνο αμοιβαίας βοήθειας και με την Τσεχοσλοβακία. Η σοβιετική κυβέρνηση, με τον τρόπο αυτό, πάλευε με κάθε μέσο για την αποτροπή του πολέμου. Ταυτόχρονα, το σοβιετικό κράτος πήρε μια σειρά από μέτρα, που απέβλεπαν στην ενίσχυση της άμυνας της χώρας και στην ανάπτυξη του στρατιωτικο-οικονομικού δυναμικού της.

Το Μάρτη του 1936 τα γερμανικά στρατεύματα κατέλαβαν την αποστρατιωτικοποιημένη ζώνη της Ρηνανίας. Το Νοέμβρη του 1936 η Γερμανία και η Ιαπωνία υπέγραψαν το «αντικομμουνιστικό σύμφωνο» (ενάντια στη Γ' Διεθνή), στο οποίο το 1937 προσχώρησε και η Ιταλία.

Η Γερμανία, επωφελούμενη από την πολιτική της λεγόμενης «μη επέμβασης», που ακολουθούσαν η Μεγάλη Βρετανία και η Γαλλία, κατέλαβε το Μάρτη του 1938 την Αυστρία και άρχισε να προετοιμάζει επίθεση κατά της Τσεχοσλοβακίας.

Το Σεπτέμβρη του 1938 έγινε συνάντηση Μεγάλης Βρετανίας, Γαλλίας, Γερμανίας και Ιταλίας, στο Μόναχο, όπου η Τσεχοσλοβακία συμφωνήθηκε να δοθεί στον Χίτλερ. Χωρίς ουσιαστικά να γίνει συζήτηση, αφού ήδη η κυβέρνηση της Τσεχοσλοβακίας είχε προειδοποιηθεί με τελεσίγραφο της Μεγάλης Βρετανίας να δεχτεί τους όρους της Γερμανίας, δηλαδή την προσάρτηση στη Γερμανία εδαφών της με γερμανικό πληθυσμό (περιοχή των Σουδητών).

Το Μάρτη του 1939 η Γερμανία κατέλαβε ολόκληρη την Τσεχοσλοβακία. Στη συνέχεια κατέλαβε την περιοχή Μέμελ της Λετονίας και επέβαλε στη Ρουμανία υποδουλωτικό «οικονομικό» σύμφωνο. Η Ιταλία, τον Απρίλη του 1939, κατέλαβε την Αλβανία. Ως απάντηση στη διεύρυνση της φασιστικής εισβολής, οι κυβερνήσεις της Μεγάλης Βρετανίας και της Γαλλίας, για να περιφρουρήσουν τα οικονομικά και πολιτικά συμφέροντά τους στην Ευρώπη, υποσχέθηκαν «εγγυήσεις ανεξαρτησίας» σε Πολωνία, Ρουμανία, Ελλάδα και Τουρκία. Τον Απρίλη - Μάη του 1939 η Γερμανία κατήγγειλε την αγγλοαμερικανική ναυτική συμφωνία του 1935, ακύρωσε το σύμφωνο μη επίθεσης με την Πολωνία, που υπογράφτηκε το 1934 και έκλεισε με την Ιταλία το λεγόμενο Χαλύβδινο σύμφωνο, με βάση το οποίο η ιταλική κυβέρνηση υποχρεωνόταν να βοηθήσει τη Γερμανία, αν αυτή εμπλακεί σε πόλεμο με τις δυτικές καπιταλιστικές δυνάμεις.

Μπροστά σε αυτήν την κατάσταση, η ΕΣΣΔ επιμένει στην αναγκαιότητα συμφωνίας με Γαλλία και Μεγάλη Βρετανία, προκειμένου να αντιμετωπιστεί όσο μπορούσε η εξελισσόμενη σε παγκόσμιο πόλεμο πραγματικότητα, με βασικό πεδίο το έδαφος της Ευρώπης. Στις διαπραγματεύσεις που έγιναν στη Μόσχα το καλοκαίρι του 1939 Μεγάλη Βρετανία και Γαλλία κωλυσιεργούν με σκοπό να επιταχύνουν την επίθεση της Γερμανίας στην ΕΣΣΔ. Ετσι, δε δέχτηκαν την υπογραφή συμφωνίας, που πρότεινε η ΕΣΣΔ και που μιλούσε για κοινό μέτωπο κατά των ναζιστών. Την ώρα που οδηγούσε τις διαπραγματεύσεις της Μόσχας σε αποτυχία, η αγγλική κυβέρνηση ερχόταν σε μυστικές επαφές με τους χιτλερικούς, μέσω του πρεσβευτή τους στο Λονδίνο, Χ. Ντίρκσεν, επιδιώκοντας να πετύχει συμφωνία με τη Γερμανία για το ξαναμοίρασμα του κόσμου, με δεδομένη την επίθεση στην ΕΣΣΔ και την καταστροφή της.

Η Σοβιετική Ενωση μπροστά στον άμεσο κίνδυνο επίθεσης της ναζιστικής Γερμανίας και έχοντας προβλέψει το αναπόφευκτο του πολέμου, αφού δεν ευοδώθηκαν οι διαπραγματεύσεις υπογραφής συμφωνίας με τη Μεγάλη Βρετανία και τη Γαλλία, οδηγείται στην υπογραφή του προτεινόμενου, από τη Γερμανία, συμφώνου μη επίθεσης, του γνωστού και ως συμφώνου Μολότοφ - Ρίμπεντροπ. Σκοπός της, από άποψη ταχτικής, ήταν να καθυστερήσει όσο γίνεται περισσότερο τη ναζιστική επίθεση ενάντιά της και να προετοιμαστεί επίσης όσο γίνεται πιο ολοκληρωμένα για την αντιμετώπιση του πολέμου της Γερμανίας ενάντιά της. Αυτή η επιλογή ήταν αναπόφευκτη και με μια έννοια επιβλήθηκε από την ταχτική των άλλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων. Η υπογραφή στις 23 Αυγούστου 1939 του σοβιετικογερμανικού συμφώνου είχε τη δική του συμβολή ώστε, παρά τους υπολογισμούς των πολιτικών του ενός ιμπεριαλιστικού συνασπισμού (Γαλλίας - Βρετανίας), αλλά και των ΗΠΑ, ο παγκόσμιος πόλεμος να αρχίσει με τη σύγκρουση στους κόλπους του καπιταλιστικού κόσμου.

Αξιωματικοί των ναζί παρουσιάζουν στο δάσος του Κατίν τα θύματα της θηριωδίας τους ως έγκλημα των Σοβιετικών
                                              
                                                         Το Κατίν

Στις 13 Απρίλη 1943, δύο περίπου μήνες μετά τη συντριβή των χιτλερικών στο Στάλινγκραντ, ο ραδιοφωνικός σταθμός του Βερολίνου ανακοίνωσε την «ανακάλυψη» από τη Βέρμαχτ ενός μαζικού τάφου 3.000 Πολωνών αξιωματικών σε μια περιοχή στο δάσος του Κατίν, κοντά στο Σμολένσκ (στη συνέχεια, ο αριθμός αυτός ανέβηκε στις 15.000 με 22.000 - 25.700, σύμφωνα με τη «Μαύρη Βίβλο του Κομμουνισμού»!).

 Ενοχος αυτού του εγκλήματος: Ο εβραιομπολσεβικισμός.

Ο ίδιος ο Γκέμπελς, στα απομνημονεύματά του, είναι αρκετά αποκαλυπτικός. Γράφει: «Εδωσα οδηγίες να γίνει η ευρύτερη δυνατή εκμετάλλευση αυτού του προπαγανδιστικού υλικού. Θα μπορέσουμε να επιζήσουμε με αυτό για μια - δυο βδομάδες (...) Δυστυχώς στους τάφους του Κατίν βρέθηκαν γερμανικές σφαίρες (...) Είναι απαραίτητο αυτή η πληροφορία να παραμείνει άκρως απόρρητη. Αν ποτέ ερχόταν εν γνώσει του εχθρού, η όλη υπόθεση του Κατίν θα κατέρρεε» (Απομνημονεύματα Γκέμπελς, Goebbels J, 1948, «The Goebbels Diaries, 1942 - 1943», μετάφραση Louis P. Lochner, New York: Doubleday & Company).

Και αλλού: «Υπολογίζουμε το ενδεχόμενο να πάμε την αντισοβιετική καμπάνια πολύ μακριά, αλλά αισθανόμαστε ότι δεν πρέπει να χάσουμε την ευκαιρία να αξιοποιήσουμε τη Γενική Συνέλευση (του ΟΗΕ) για έναν τόσο πολύτιμο προπαγανδιστικό σκοπό. Μπορούμε να αναδείξουμε τη σφαγή στο Κατίν...» (ντοκουμέντα του US Department of State / Foreign Relations of the United States, «Σχέσεις ΗΠΑ - ΟΗΕ», τόμος ΙΙΙ, 1952 - 1954, σελ. 13).
Ο νομικός Γιούρι Σλομπότκιν, στέλεχος και πρώην βουλευτής του Κομμουνιστικού Εργατικού Κόμματος Ρωσίας (ΚΕΚΡ), με σειρά άρθρων του στην εφημερίδα «Εργαζόμενη Ρωσία», αποδείχνει ότι η υπόθεση του Κατίν ήταν οργανωμένη από τη Γερμανία.
   Γιόζεφ Γκέμπελς Ο σκοτεινός μετρ της προπαγάνδας

Γράφει:
«Στο Κατίν οι Γερμανοί εγκατέστησαν γερμανική ομάδα της προπαγάνδας. Ο Γκέμπελς υποδείκνυε με επιμονή στους υφισταμένους του: "Οι Γερμανοί αξιωματικοί, που θα αναλάβουν την καθοδήγηση, θα πρέπει να είναι εξαιρετικά πολιτικά προετοιμασμένοι και έμπειροι άνθρωποι, ικανοί να ενεργούν με ευελιξία και βεβαιότητα. Μερικοί άνθρωποί μας πρέπει να είναι εκεί πιο πριν, έτσι ώστε όλα να είναι έτοιμα κατά την άφιξη του Ερυθρού Σταυρού και κατά τις εκταφές να μην αντιμετωπίσουν καταστάσεις που δεν αντιστοιχούν στη γραμμή μας».

Το 1995 κυκλοφόρησε στη Μόσχα το βιβλίο «Ερευνα για το Κατίν», του Γ. Μούχιν. Μεταξύ πολλών, ο Γ. Μούχιν κατονομάζει τρεις άμεσες αποδείξεις: 1) Τα συμπεράσματα των ιατροδικαστών εμπειρογνωμόνων, συμπεριλαμβάνοντας μια σειρά απ' αυτούς, οι οποίοι το 1943 ήταν στην επιτροπή του Γερμανού καθηγητή Γ. Μπουτς, για το ότι, βάσει του βαθμού της αποσύνθεσης των πτωμάτων, της κατάστασης του ιματισμού τους και άλλων σημαδιών, μέχρι τη στιγμή της εκταφής από τους χιτλερικούς, οι σκοτωμένοι ήταν θαμμένοι στη γη το πολύ ενάμιση χρόνο. Δηλαδή, ο χρόνος της δολοφονίας τους αφορά το φθινόπωρο του 1941. 2) Οι σφαίρες και οι κάλυκες, που ανακαλύφθηκαν στους τάφους, είχαν διαμέτρημα 7,65 χιλιοστών και 6,35 χιλιοστών και τα χαρακτηριστικά του γερμανικού εργοστασίου παραγωγής σφαιρών «Genshovik», σε συντομογραφία «Geko», δηλαδή, παράχθηκαν στη Γερμανία. 3) Περίπου στο 20% των πτωμάτων τα χέρια δέθηκαν με τύπο σπάγκου, ο οποίος πριν από τον πόλεμο δεν παραγόταν καθόλου στην ΕΣΣΔ, αλλά παραγόταν στη Γερμανία.

Η επιτροπή των ιατροδικαστών εμπειρογνωμόνων, στην οποία επικεφαλής ήταν ο Γ. Μπουτς, έμεινε στο Κατίν μόνο δύο μέρες και, αφού άνοιξε εννέα πτώματα, που εκ των προτέρων είχαν προετοιμάσει οι χιτλερικοί, την 1η Μάη του 1943 αναχώρησε για το Βερολίνο. Τον Μπουτς τον σκότωσαν το 1944 οι ίδιοι οι Γερμανοί, με την υποψία ότι θα αποκαλύψει τη βρώμικη δουλειά τους για τους ενταφιασμένους στο Κατίν.


                                                       Ο λιμός

Αμέσως μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, η σοβιετική εξουσία προχώρησε στην κατάργηση της ιδιοκτησίας γης των τσιφλικάδων, της αυτοκρατορικής οικογένειας και της Εκκλησίας, η οποία τέθηκε στη διάθεση των νομαρχιακών Σοβιέτ. Στη συνέχεια, όμως - και μέσα από τις συνθήκες που δημιούργησε η Νέα Οικονομική Πολιτική (ΝΕΠ) - οι κουλάκοι (οι καπιταλιστές της υπαίθρου, που διέθεταν στην κατοχή τους μέσα παραγωγής, μύλους, αποθήκες, κ.λπ.) άρχισαν να συγκεντρώνουν και πάλι την αγροτική παραγωγή στα χέρια τους. Οι φτωχοί αγρότες, μην έχοντας τη δυνατότητα πολλοί εξ αυτών να καλλιεργήσουν τα χωράφια τους, αναγκάζονταν να νοικιάσουν π.χ. εργαλεία, σπόρους, κ.ά. από τους κουλάκους. Μια κακή σοδειά αρκούσε για βρεθούν χρεωμένοι και να χάσουν τη γη τους. Η συγκέντρωση αυτή της παραγωγής επέτρεψε στους κουλάκους να ασκούν σοβαρές οικονομικές και πολιτικές πιέσεις στη σοβιετική κοινωνία. Μείωναν την τροφοδότηση των πόλεων, απειλώντας τις με πείνα, ασκούσαν έλεγχο στις τιμές των αγαθών, κρατώντας τις σκόπιμα υψηλές για να πετύχουν περισσότερο κέρδος, στέκονταν τροχοπέδη στην ανάπτυξη της σοσιαλιστικής βιομηχανίας που είχε ανάγκη το αγροτικό προϊόν, κ.λπ. Η αντιμετώπιση του προβλήματος λοιπόν ήταν ζωτικής σημασίας για τη Σοβιετική Ενωση και την εξέλιξη της σοσιαλιστικής οικοδόμησης. Ετσι, αποφασίστηκε η σταδιακή συνένωση των μικρών αγροτικών καλλιεργειών σε μεγάλες παραγωγικές μονάδες.

Η κολεκτιβοποίηση υπήρξε πεδίο έντονης ταξικής πάλης. Η πάλη αυτή, η οποία έλαβε διάφορες μορφές παθητικής (δολιοφθορά, άρνηση συγκομιδής) ή ενεργητικής αντίδρασης (ένοπλες επιθέσεις, δολοφονίες, καταστροφές κολχόζ), εκδηλώθηκε με ιδιαίτερη σφοδρότητα σε περιοχές της Ουκρανίας που συνόρευαν με την Πολωνία και που οι δυνάμεις της αντεπανάστασης είχαν ερείσματα από την εποχή του εμφυλίου.

Επικεφαλής της αντίδρασης ήταν οι «χαμένοι» της κολεκτιβοποίησης, δηλαδή οι «κουλάκοι», η «τελευταία και πιο πολυάριθμη από τις εκμεταλλεύτριες τάξεις». Επρόκειτο για έναν πραγματικό πόλεμο: Στο αποκορύφωμα της αντίδρασης, το Μάρτη του 1930, σημειώθηκαν στην Ουκρανία 2.945 ένοπλες επιθέσεις (το 45,1% του συνόλου στην ΕΣΣΔ την εν λόγω περίοδο), ενώ το ίδιο έτος δολοφονήθηκαν 1.197 σοβιετικά επαρχιακά στελέχη και πρωτοπόροι κολχόζνικοι αγρότες (δίχως να συμπεριλαμβάνονται τα μέλη και τα στελέχη του Κομμουνιστικού Κόμματος).

Ας δούμε τι αναφέρει σχετικά ο I. Mazepa, ένας Ουκρανός εμιγκρές αντεπαναστάτης (και πρώην πρωθυπουργός της εθνικιστικής κυβέρνησης Πετλιούρα): «Αρχικά υπήρξαν ταραχές στα κολχόζ και αλλού, όπου οι κομμουνιστές αξιωματούχοι και οι πράκτορές τους δολοφονούνταν, αλλά στη συνέχεια προτιμήθηκε ένα σύστημα παθητικής αντίστασης, το οποίο στόχευε σε μια συστηματική παρακώλυση του προγραμματισμού των μπολσεβίκων, αναφορικά με το θερισμό και τη συγκέντρωση της συγκομιδής... Ολόκληρα κομμάτια γης έμειναν αθέριστα, ενώ ακόμα και όταν οι καρποί μαζεύονταν, σε πολλές περιοχές, ιδιαίτερα στο Νότο, 20, 30 ακόμα και 50% έμεναν στους αγρούς, και είτε δε συλλέγονταν καθόλου είτε καταστρέφονταν...». Η αντίδραση αυτή «επέφερε την αποτυχία της συγκέντρωσης της συγκομιδής το 1931, και ακόμα περισσότερο, εκείνης το 1932...».

Ο Frederick Wilson, καθηγητής του Williams College, ο οποίος βρισκόταν στην Ουκρανία την επίμαχη περίοδο, έγραψε πως οι κουλάκοι προτίμησαν να σφαγιάσουν τα ζώα τους παρά να τα δώσουν στα συλλογικά αγροκτήματα, με αποτέλεσμα το διάστημα 1928 - 1933 η ΕΣΣΔ να στερηθεί σχεδόν το 50% του συνολικού ζωικού της αποθέματος: «Η σοβιετική αγροτική οικονομία ανέκαμψε από αυτή την τεράστια καταστροφή μόλις το 1941». Σε αυτό συμφωνούν και οι S. & B. Webb (ο S. Webb ήταν, μεταξύ άλλων, ο συνιδρυτής του London School of Economics), που παραθέτουν και τα σχετικά στοιχεία, κάνοντας λόγο για ένα πραγματικό «ολοκαύτωμα»: Το διάστημα 1929 - 1933 τα άλογα μειώθηκαν από 34 εκατομμύρια σε μόλις 16,6, τα βοοειδή από 68,1 σε 38,6, τα πρόβατα και οι γίδες από 147,2 σε 50,6, τα γουρούνια από 20,9 σε 12,2, κ.ο.κ. Αξίζει να σημειώσουμε πως οι Webb επισκέφτηκαν δύο φορές την ΕΣΣΔ, το 1932 και το 1934, διαπιστώνοντας πως υπήρχαν όντως ελλείψεις σε τρόφιμα, διαφοροποιούμενες από περιοχή σε περιοχή, οι οποίες όμως οφείλονταν στις «ατελείωτες ραδιουργίες των κουλάκων, των οποίων η (ταξική) θέση απειλούνταν με αφανισμό» και όχι σε κάποια υποχθόνια πολιτική πείνας των μπολσεβίκων.

Οι κουλάκοι δεν είχαν κανέναν ενδοιασμό να καταδικάσουν χιλιάδες ανθρώπους στην πείνα. Αλλωστε, το όπλο της πείνας υπήρξε προσφιλές σε αυτούς όλα τα προηγούμενα χρόνια, προκειμένου να πιέσουν και να εκβιάσουν τη σοβιετική εξουσία (αυτός ήταν και ένας από τους βασικούς λόγους για τους οποίους έγινε η κολεκτιβοποίηση). Η αποτυχία της σοδειάς οφειλόταν στη σκόπιμη παρακώλυση ή καταστροφή της συγκομιδής από τις δυνάμεις της αντεπανάστασης (όπως, άλλωστε, οι ίδιοι υπερηφανεύονται και ομολογούν), στη μαζική σφαγή των ζώων και βεβαίως στην ένοπλη αντίδραση, που δε θα μπορούσε να ηττηθεί δίχως την υποστήριξη και την κινητοποίηση της μεγάλης πλειοψηφίας του σοβιετικού λαού. Δεν είναι τυχαίο πως, με το που νικήθηκαν οι δυνάμεις της αντίδρασης, η σοδειά του 1933 υπήρξε μια από τις καλύτερες, ακολουθούμενη από μια επίσης εξαιρετική συγκομιδή το 1934.

Τα «εγκλήματα του κομμουνισμού» στην Ουκρανία «ανέδειξαν» πρώτοι οι ναζί το 1933. «Από τη στιγμή που ο Χίτλερ ανέβηκε στην εξουσία», αναφέρει σχετική σοβιετική έκθεση της εποχής, «η χιτλερική κυβέρνηση μέσω των παγγερμανικών της οργανώσεων εκτόξευσε μέσα από το φασιστικό Τύπο μια εκτεταμένη αντισοβιετική καμπάνια περί λιμού στην Ουκρανία, οργάνωσε εκθέσεις φωτογραφιών λιμοκτονούντων Ουκρανών και δημοσίευσε προβοκατόρικες δηλώσεις του γερμανικού πληθυσμού της Ουκρανίας που ζητούσε βοήθεια». Η καμπάνια, που τιτλοφορούνταν «Αδέρφια σε Ανάγκη», εκτός από τη γενικότερη δαιμονοποίηση του κομμουνισμού, είχε σκοπό τη δημιουργία ανάλογου κλίματος στην κοινή γνώμη (ντόπια και διεθνή) ενόψει της επερχόμενης επίθεσης κατά της χώρας των Σοβιέτ.

Στις αρχές του 1935 τη «διεθνή» προβολή και νομιμοποίηση της ναζιστικής προπαγάνδας ανέλαβε το δημοσιογραφικό συγκρότημα του Αμερικανού μεγιστάνα του Τύπου W. Hearst. Ο Hearst, που στις ίδιες τις ΗΠΑ θεωρείται ως ο «πατέρας» της κίτρινης δημοσιογραφίας, υπήρξε (όπως και μεγάλη μερίδα του αστικού κόσμου τότε) γνωστός υποστηρικτής των «λύσεων» που προσέφερε ο φασισμός στην οικονομική και πολιτική κρίση του Μεσοπολέμου (μεταξύ άλλων ήταν επί χρόνια χρηματοδότης του Μουσολίνι). Μήνες πριν από την καμπάνια περί «σοβιετικού λιμού», ο Hearst είχε επισκεφτεί τη ναζιστική Γερμανία, όπου συναντήθηκε με κορυφαία στελέχη του καθεστώτος, όπως ο E. Hanfstaengel (υπουργός Τύπου του Ράιχ) και βεβαίως με τον ίδιο τον Χίτλερ.
Ακολούθως, το Φλεβάρη του 1935, οι εφημερίδες του Hearst άρχισαν να δημοσιεύουν σειρά άρθρων καταγγέλλοντας μια ανθρωπιστική καταστροφή άνευ προηγουμένου στη σοβιετική Ουκρανία με τουλάχιστον 6.000.000 θύματα: Συνέπεια ενός σκληρού, απάνθρωπου, ανθρωποφάγου κομμουνιστικού καθεστώτος.

Η αρθρογραφία του λιμού, που συνοδευόταν από ανάλογες φωτογραφίες φρίκης (σκελετωμένα παιδιά, πτώματα κ.λπ.), έφερε την υπογραφή ενός Thomas Walker. Ο Walker παρουσιαζόταν στους αναγνώστες ως «διακεκριμένος δημοσιογράφος, μελετητής των ρωσικών ζητημάτων, που ξόδεψε πολλά χρόνια περιοδεύοντας στη Σοβιετική Ενωση». Παράλληλα, τονιζόταν πως ο ίδιος «ρίσκαρε τη ζωή του για να τραβήξει τις φωτογραφίες του λιμού».
Ωστόσο, το «σενάριο» ήταν τόσο κακότεχνα φτιαγμένο που δεν άργησε να καταρρεύσει: Καταρχάς, αποδείχθηκε πως ο T. Walker δε βρέθηκε ποτέ στις περιοχές που υποτίθεται ότι είδε, κατέγραψε και φωτογράφισε τα «γεγονότα». Κατά δεύτερον, οι φωτογραφίες «που τράβηξε με ρίσκο της ζωής του» ήταν εξόφθαλμα ετεροχρονισμένες, αφού σε άλλες οι στρατιώτες που απεικονίζονταν φορούσαν στολές του τσαρικού ή ακόμα και του αυστροουγγρικού στρατού (είχαν δηλαδή τραβηχτεί από τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο), ενώ άλλες ήταν από το λιμό του 1921 - 1922 στην περιοχή του Βόλγα (αποτέλεσμα του πολέμου, της ιμπεριαλιστικής επέμβασης και του εμφυλίου).
Το «κερασάκι» στην όλη υπόθεση ήρθε τον Ιούλη του 1935, όταν ο Walker βρέθηκε έγκλειστος στις φυλακές της Νέας Υόρκης. Ο T. Walker δεν ήταν καν T. Walker. Ηταν ο Robert Green, «ένας κατάδικος φυγάς από τις Κρατικές Φυλακές του Κολοράντο, απ' όπου δραπέτευσε... ενώ εξέτιε 8ετή ποινή κάθειρξης για πλαστογραφία»! Ο R. Green παραδέχτηκε ενώπιον του δικαστηρίου ότι οι φωτογραφίες δεν ήταν δικές του και ότι η όλη ιστορία δεν ήταν παρά μια απάτη.

                                                  Οι δίκες
Υπάρχει ένα ακόμα ζήτημα που κατέχει την κορυφή στις θέσεις της αστικής και της οπορτουνιστικής βιβλιογραφίας. Πρόκειται για τις δίκες της Μόσχας, που τις περισσότερες φορές παρουσιάζονται ως η κατάληξη του σχεδίου του Στάλιν για την εξόντωση των μπολσεβίκων ηγετών. Μια τέτοια προσέγγιση σκοντάφτει σε μια σειρά από αντιφάσεις. Είναι κοινώς ομολογούμενο ότι η πολιτική γραμμή του Στάλιν ήταν κυρίαρχη από τις αρχές του '30. Παρ' όλα αυτά οι εσωκομματικοί αντίπαλοι όχι μόνο δεν εξοντώθηκαν, αλλά επανεντάχθηκαν στο κόμμα (με εξαίρεση τον Τρότσκι) πριν από το «συνέδριο των νικητών» (17ο Συνέδριο - 1934).

Οι δίκες της Μόσχας μπορούν να ερμηνευθούν μόνο ενταγμένες μέσα στις συνθήκες στις οποίες διεξήχθησαν. Πρόκειται για μια εποχή προετοιμασίας της Σοβιετικής Ενωσης σε σχέση με τον επερχόμενο παγκόσμιο πόλεμο. Η σοβιετική εξουσία προσπαθεί να σταθεροποιηθεί στο εσωτερικό μέσα από όλο και πιο ευρείες κοινωνικές συμμαχίες που κατοχύρωνε το Σύνταγμα του 1936. Συνάμα, απαραίτητος παράγοντας ήταν η ενιαία δράση του κόμματος και του κράτους. Την ίδια εποχή ο Τρότσκι έχει περάσει στη θέση της ανατροπής της σοβιετικής ηγεσίας και οι οπαδοί του μετατοπίζονται από τη φραξιονιστική δραστηριότητα στο εσωτερικό των κομμουνιστικών κομμάτων και της Διεθνούς, στη δημιουργία αντιπολιτευόμενων κομμάτων. Επαφή με τον Τρότσκι φαίνεται να είχαν και οι Κάμενεφ και Ζινόβιεφ. Εξάλλου, αυτός είναι ο λόγος που ο Μπουχάριν θεωρούσε προδοτικές όλες τις παλιές ομάδες του κόμματος στις καινούριες συνθήκες. Επομένως, ανεξάρτητα από τις υπερβολές στις διώξεις της περιόδου 1936 - 1938, η σοβιετική εξουσία στην ουσία απαντούσε στις αντικαθεστωτικές πράξεις, μιας και οι σκοποί των αντιφρονούντων και του γερμανικού ιμπεριαλισμού συνέκλιναν και μια αντεπαναστατική δραστηριότητα την περίοδο που η Σοβιετική Ενωση θα δεχόταν επίθεση θα μπορούσε να αποβεί καταστροφική.

ΠΡΟΣΟΧΗ

Ορισμένα αναρτώμενα απο το διαδίκτυο, κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής) θεωρούμε οτι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε.

Το ιστολόγιο bellos blogspot.com εκφράζουν απολύτως οι αναρτήσεις που αναφέρουν την υπογραφή bellosblog. Αναρτήσεις άλλων ή αναδημοσιεύσεις ή σχόλια που δημοσιεύονται σ'αυτό το ιστολόγιο, εκφράζουν αυτούς που τα υπογράφουν και όχι απαραίτητα το bellosblog